Czym jest Raffles Hotel i gdzie leży?
Raffles Hotel to historyczny, luksusowy hotel przy Beach Road 1 w Singapurze, w pobliżu plaży. Nosi imię Stamforda Rafflesa, brytyjskiego urzędnika uznawanego za twórcę nowoczesnego Singapuru. Hotel zbudowali bracia Sarkies, ormiańscy hotelarze, którzy otworzyli go w 1887 roku. Budynek ma trzy kondygnacje i od 1987 roku jest pomnikiem narodowym Singapuru. Hotel jest flagowym obiektem marki Raffles Hotels & Resorts. Osoby szukające hotelu Raffles europejskiego, czyli warszawskiego obiektu, często trafiają tu przez pomyłkę. Od 2010 roku należy do katarskiej, państwowej spółki Katara Hospitality, a zarządza nim sieć Accor. Hotel ma 115 apartamentów. Hotel Raffles Europejski w Warszawie to inny obiekt, więc nazwa „hotel Raffles europejski” nie dotyczy tego hotelu w Singapurze. Wnętrza, bar i restauracje to najczęstszy powód wizyty osób, które nie zatrzymują się na noc. Wpisując w wyszukiwarkę frazę „hotel Raffles europejski”, łatwo trafić na warszawski obiekt, a to inna intencja niż wizyta w Singapurze. Więcej miejsc w mieście opisuje przewodnik po atrakcjach Singapuru.
Jak powstał Raffles Hotel?
Hotel zaczął się jako prywatny dom nad plażą, zbudowany na początku lat 30. XIX wieku. Dr Charles Emerson wydzierżawił go w 1878 roku i nazwał Emerson's Hotel. Po jego śmierci w 1883 roku budynek przez chwilę służył Raffles Institution jako internat. Bracia Sarkies wydzierżawili posiadłość zaraz po wygaśnięciu poprzedniej umowy, z zamiarem stworzenia hotelu wysokiej klasy. Hotel otwarto 1 grudnia 1887 roku, miał dziesięć pokoi. Bliskość plaży i wysoki standard obsługi przyciągały zamożnych gości. W ciągu pierwszej dekady dobudowano skrzydła: w 1890 roku dwa dwupiętrowe, z 22 apartamentami każde, a w 1894 roku skrzydło Palm Court. Liczba pokoi wzrosła do 75. W 1899 roku powstał nowy główny budynek z wentylatorami sufitowymi i elektrycznym oświetleniem. Raffles był pierwszym hotelem w regionie z elektrycznymi lampami.
Co działo się w czasie wojny i po wojnie?
Hotel przetrwał okupację japońską, która zaczęła się 15 lutego 1942 roku. Mówi się, że goście tańczyli wtedy ostatni walc, a personel ukrył srebra w Palm Court. W czasie wojny hotel nazwano Syonan Ryokan, od japońskiej nazwy okupowanego Singapuru, "Syonan", i słowa oznaczającego tradycyjną japońską gospodę. Brytyjska marynarka odzyskała hotel w 1945 roku w ramach operacji Tiderace. W 1987 roku austriacki pisarz i badacz Andreas Augustin odnalazł w singapurskim archiwum oryginalne rysunki hotelu. Tego samego roku hotel uznano za pomnik narodowy. Historia miasta wiąże się z jego dziejami, dlatego warto sięgnąć też po ciekawostki Singapuru.
Jak zmieniał się hotel po remontach?
W 1989 roku hotel zamknięto na gruntowny remont, który trwał dwa lata. Ponownie otwarto go 16 września 1991 roku. Przywrócono wygląd z czasów świetności z 1915 roku, a wszystkie pokoje zamieniono w apartamenty. Long Bar przeniesiono z holu do nowej galerii handlowej przy hotelu. W 2010 roku hotel kupił katarski fundusz państwowy. W 2017 roku zamknięto go na kolejny remont. Ponownie otwarto 1 sierpnia 2019 roku. Liczbę apartamentów zwiększono do 115, wymieniono podłogi, a dawny teatr Jubilee przekształcono w salę balową. Muzeum hotelu zamknięto w 2012 roku. Po wizycie wiele osób planuje wieczór w okolicach Clarke Quay, nad rzeką Singapur.
Skąd wziął się Singapore Sling?
Singapore Sling to koktajl na bazie ginu, uznawany za narodowy koktajl Singapuru. Powstał w Raffles Hotel, a jego autorem jest barman Ngiam Tong Boon z Long Baru. Drink powstał między 1899 a 1915 rokiem. Pierwotnie nazywał się gin sling i był domową wersją hotelu. Kobiety nie mogły wtedy publicznie pić alkoholu, dlatego Ngiam podawał drink tak, by wyglądał jak sok owocowy. Oryginalny przepis zaginął po latach 30. XX wieku, kiedy hotel przestał go serwować. Dziś przepisy różnią się od siebie. Sam hotel odtworzył recepturę na podstawie notatki z 1936 roku, którą zostawił jeden z gości.

Z czego składa się Singapore Sling?
Drink podaje się w szklance typu hurricane, z dodatkiem ananasa i wiśni maraschino. Składniki na jedną porcję to: 30 ml ginu, 15 ml Kirsch, 7,5 ml Cointreau, 7,5 ml Bénédictine, 120 ml świeżego soku ananasowego, 15 ml świeżego soku z limonki, 10 ml grenadyny i jedna kropla Angostury. Wszystko miesza się w shakerze z kostkami lodu, mocno wstrząsa, a potem przelewa do szklanki. Współczesne przepisy często zastępują Kirsch likierem wiśniowym. Aktualną cenę drinka Singapore Sling w Long Bar najlepiej sprawdzić w karcie menu na oficjalnej stronie hotelu Raffles albo w samym barze.
Jak wygląda Long Bar?
Long Bar leży w hotelu Raffles i od 1991 roku mieści się w przylegającej galerii handlowej. Wcześniej stał w holu hotelu. Bywali tu znani goście, w tym pisarz Somerset Maugham. Charakterystyczny zwyczaj gości to rzucanie skorupek orzeszków ziemnych na podłogę. Bar jest miejscem najściślej związanym z historią Singapore Sling. Część osób wpisuje w wyszukiwarkę hasło z hotelem w Warszawie, ale to inna intencja niż wizyta w barze. Wnętrze nawiązuje do dawnego wyglądu hotelu, bo przy remoncie przywrócono jego styl z 1915 roku. Przed wizytą warto sprawdzić, czy bar jest otwarty, bo godziny mogą się zmieniać. Bar i restauracje hotelu łączą się w jednym kompleksie, więc łatwo przejść od drinka do dalszego zwiedzania.
Czy można wejść do hotelu bez noclegu?
Raffles Hotel jest czynnym hotelem, w którym działają restauracje, bar i sklepy w arkadzie. Zasady wejścia dla gości bez pokoju mogą się zmieniać, więc warto je sprawdzić przed przyjazdem na oficjalnej stronie marki Raffles. Dotyczy to także wymogów ubioru w części publicznej i w barze. Przy planowaniu wizyty sprawdź aktualne zasady wejścia do Long Bar dla gości bez noclegu oraz wymogi ubioru na oficjalnej stronie hotelu. Jeśli chcesz tylko zobaczyć wnętrza, zapytaj w recepcji, jakie strefy są dostępne dla odwiedzających. Pomoże to uniknąć rozczarowania na miejscu.
Jak zaplanować wizytę w Raffles Hotel?
Zacznij od sprawdzenia godzin otwarcia baru i restauracji, bo mogą być różne w zależności od dnia, na oficjalnej stronie hotelu lub w rozkładzie godzin podanym przy wejściu do baru. Zaplanuj wizytę tak, by zostawić czas na spacer po wnętrzach i na drinka. Przy układaniu dnia połącz hotel z innymi punktami w mieście, na przykład z Merlionem, symbolem Singapuru. Sprawdź też, czy w dniu wizyty nie trwają prace w części budynku, bo hotel był wielokrotnie remontowany. Jeśli interesuje cię tylko drink, wystarczy krótka wizyta. Jeśli chcesz poznać historię, zarezerwuj więcej czasu.
Jak Raffles Hotel pojawia się w książkach i filmach?
Raffles Hotel jest tłem dla kilku znanych dzieł. Powieść Ryū Murakamiego o tym samym tytule ma hotel jako miejsce akcji, a jej ekranizację nakręcono na miejscu. Hotel pojawił się także w grze wideo Medal of Honor: Rising Sun z 2003 roku, gdzie przedstawiono go jako japoński punkt oporu.
Najbardziej znanym filmem z tym hotelem jest Crazy Rich Asians z 2018 roku. Główni bohaterowie zatrzymują się tam po przyjeździe do Singapuru. Hotel był też tematem brytyjskiego serialu Paul O'Grady's Orient, emitowanego przez Carlton Television. W serialu Tenko, koprodukcji BBC i ABC, większość trzeciej serii rozgrywa się właśnie w hotelu.
Hotel stał się bohaterem także serialu dokumentalnego Raffles: An Icon Reborn, który pokazał remont z 2018 roku. W powieści detektywistycznej Malcolma Pryce'a z 2020 roku detektyw szuka tu kontaktu. Książka Lizard's Tale Weng Wai Chan, w której hotel jest głównym miejscem akcji, zdobyła nagrodę Junior Fiction na New Zealand Book Awards w 2020 roku.
Dla osoby planującej wizytę te przykłady są dobrym punktem wyjścia. Pozwalają zobaczyć wnętrza zanim pojawi się okazja, by zobaczyć je na żywo.
Jak Singapore Sling zmieniał się poza hotelem?
Poza Singapurem drink przybierał różne formy. Najwcześniej udokumentowany przepis pochodzi z 1930 roku z książki Savoy Cocktail Book. Składał się z ćwiartki soku z cytryny, ćwiartki suchego ginu i połowy brandy wiśniowej, dopełnionych wodą sodową. Ta wersja przetrwała przez kolejne dekady.
W 1982 roku pojawił się w The Sainsbury Book of Cocktails & Party Drinks jako klasyczny przepis tamtych czasów. Różnił się od wersji z 1930 roku tym, że składników alkoholowych było dwa razy więcej, a podawano go z plasterkiem cytryny i glacé wiśnią. Ta forma jest uważana za tradycyjną brytyjską wersję drinka.
W tej samej książce opisano Straits sling, także wymyślony w Raffles Hotel i nazwany od pobliskiej Cieśniny Singapurskiej. Był mocniejszy, a do składu dodano Bénédictine oraz Angostura i orange bitters. Dodatkiem była cytryna i pomarańcza, bez glacé wiśni.
W Stanach Zjednoczonych w latach 80. drink często sprowadzano do ginu, gotowej mieszanki sour i grenadyny, co miało niewiele wspólnego z przepisem z hotelu. Dopiero około 2000 roku wprowadzono Bénédictine i częściej używano soku ananasowego. Nowy Orlean czasem zastępował ananasa mieszanką Hurricane. Przy zamawianiu warto więc zapytać barmana, jaki przepis stosuje.
